Mustafa Bey’in merhume annesi Ayşe Yılmaz’ın anısını yaşatmak ve onun için hayır yapmak isteyen aile, gönüllerince bir organizasyon düzenlemeye karar verdiler. Bu özel günde, helal lokmacı firmasıyla anlaşarak İstanbul’un Anadolu yakasında bir mekanda 1000 kişilik lokma hayrı düzenlemeye karar verdiler.
Hazırlıklar günler öncesinden başlamıştı. Lokmaların lezzetli ve helal olması için özenle seçilen malzemelerle hazırlanan hamur, ustaların maharetli ellerinde şekil buluyordu. Lokma dağıtımı için özel bir alanda kurulan stantlar, renkli kandil lambalarıyla süslenmişti. İnsanlar sırayla gelip, ellerindeki özel taslardan alacakları helal lokmaları bekliyorlardı.
Gün geldiğinde, etrafta mis gibi bir hamur kokusu yayılıyordu. Kanber Bey ve ailesi, annelerinin anısını yaşatmanın mutluluğunu yaşarken, etrafındaki insanlar da bu güzel amaca destek olmanın huzurunu yaşıyorlardı. Lokma dağıtımı sırasında gelen her bir kişi, dualarını Ayşe Yılmaz’ın ruhuna yönlendiriyor, hayır dualarıyla dolu bir atmosfer oluşturuyordu.
Helal lokmalar, sevinç ve yardımlaşma duygularını bir araya getirirken, insanlar arasında samimi bir dayanışma oluştu. Her lokma bir anıyı, her dualar bir bağlılığı simgeliyordu. Gönül köprüleri kurulan bu güzel etkinlik, Ayşe Yılmaz’ın ruhunu yaşatmanın ötesinde, insanları bir araya getirerek kardeşlik duygularını pekiştirdi.
Ve öylece, bir annenin anısına yapılan bu hayır, sadece bir lokmanın ötesinde, toplumda sevgi ve yardımlaşma köprüleri kurmanın güzel bir örneği oldu.
